In deze nieuwe aflevering van Truckstop, de podcast van Transportmedia, schuift Luc Macharis, zaakvoerder van Transport Macharis, aan bij host Jeroen Verschakelen. Het werd een gesprek over leiderschap, opvolging binnen het familiebedrijf, en over een passie die minstens even groot is als die voor transport: rugby.
Rust als zeldzame luxeRust is een schaars goed in de transportwereld. Dat weet Luc Macharis als geen ander. “Als bedrijfsleider ga je slapen met je werk en sta je ermee op,” zegt hij. “Het stopt nooit. Je kunt niet zeggen: ik neem nu even 45 minuten rust.” Toch heeft hij geleerd om beter te doseren. “Vroeger werkte ik van acht uur ’s morgens tot tien uur ’s avonds. Nu probeer ik het te beperken tot zes uur. Want hoe langer je werkt, hoe minder productief je bent. Je brein laat dat gewoon niet meer toe.”
Een belangrijke stap daarin was letterlijk afstand nemen. Waar hij vroeger naast het bedrijf woonde, koos hij bij de verhuis naar Dendermonde voor een woning verder van de site. “Vroeger kwamen ze tot aan mijn achterdeur omdat ze licht zagen branden,” lacht hij. “Nu is dat anders. Iedereen heeft een gsm, en er is een duidelijke taakverdeling. Zo blijf je bereikbaar zonder voortdurend te moeten ingrijpen.”
De kracht van organisatie en opvolgingDie goede organisatie is volgens Macharis essentieel voor rust. Niet enkel voor hemzelf, maar ook voor zijn team. “Tot zaterdagmiddag zijn we continu bezig,” legt hij uit. “We hebben chauffeurs overdag, ’s nachts en internationaal. Maar zodra de laatste zaterdag binnenkomt, is het gedaan. Zondag blijft heilig.”
Wat ook rust brengt, is de zekerheid dat de volgende generatie klaarstaat. “Daar werk je elke dag aan,” zegt hij. “De jongeren, onze zonen en schoonzonen, zijn hier nu vier à vijf jaar actief. Ze krijgen alles beetje bij beetje mee, met de koffielepel zoals ik dat soms zeg. Ze leren dat het niet alleen achter de computer zitten is, maar ook klantenopvolging, prijszetting, brandstof bestellen, alles wat bij een bedrijf hoort.”
Zijn stem verraadt trots. “Hun potje raakt stilaan vol,” glimlacht hij. “Maar ons potje zit ook vol. We zouden graag stilaan afbouwen. Niet stoppen, maar wel anders werken.”
Rugby: oorlog op het veld, vriendschap ernaastWie Luc Macharis zegt, zegt ook rugby. De sport is in Dendermonde bijna religie, en Macharis speelde er jarenlang een centrale rol. “Rugby leeft hier meer dan voetbal,” vertelt hij. “Het is een faire sport. Je leert er waarden uit die je in het leven kunt gebruiken: respect voor de scheidsrechter, kameraadschap, discipline.” Met een twinkeling in de ogen voegt hij eraan toe: “Rugby is oorlog op het veld, maar vriendschap naast het veld. We kwamen soms met een blauw oog van het plein, maar gingen daarna samen een pint drinken.”
Zijn betrokkenheid bleef niet beperkt tot het spelen alleen. Hij was ook een van de drijvende krachten achter het internationale rugbytoernooi van Dendermonde, dat inmiddels meer dan dertig edities telt. “We begonnen met acht teams, vandaag zijn het er 112,” zegt hij trots. “Het is een festival geworden. Ik noem het het Tomorrowland van het rugby.”
Familie, passie en toekomstVandaag geeft Macharis stap voor stap de fakkel door, zowel in het bedrijf als in de sport. “Ik heb mijn steentje bijgedragen,” zegt hij. “Nu is het aan de jeugd. En ze doen dat goed. En ja, mijn kleinkinderen?” En met een knipoog: “Het eerste balletje dat ze krijgen, dat is geen rond balletje hoor!”
Een ondernemer met teamspiritLuc Macharis combineert een sterke werkethiek met een warm gevoel voor familie en teamgeest. Of het nu op het veld, in het bedrijf of in de familie is, bij Macharis draait het altijd om dezelfde waarden: respect, verantwoordelijkheid en samenwerking.“
Rust moet je leren afdwingen,” klinkt het nog. “Maar als je goed georganiseerd bent en mensen rondom je hebt die hun verantwoordelijkheid nemen, dan komt die vanzelf.”
