In een bijzondere aflevering van Truckstop, de podcast van Transportmedia, blikt Marc Van Grootel terug op een carrière die volledig in het teken stond van transport en verkeersveiligheid. De voormalige preventieadviseur van TVM Belgium, die op 1 juli officieel met pensioen ging, spreekt met host Jeroen Verschakelen over zijn liefde voor de sector, zijn strijd voor een beter imago van de vrachtwagenchauffeur en de projecten waarop hij vandaag met trots terugkijkt.
De transportmicrobe zat er al vroeg in
Marc Van Grootel groeide letterlijk op tussen de vrachtwagens. Zijn vader was transporteur en al op jonge leeftijd reed hij mee in de cabine. “Hij was mijn grote voorbeeld”, vertelt hij. “Vanaf mijn zestiende was ik volledig verkocht. Ik kon niet wachten om zelf achter het stuur te kruipen.”
Om zo snel mogelijk vrachtwagenchauffeur te kunnen worden, trok hij na zijn humaniora naar het leger, waar hij zijn CE-rijbewijs behaalde. Een bewuste keuze, want de aantrekkingskracht van de transportsector bleek groter dan die van verdere studies. “Ik ben eigenlijk verliefd geworden op vrachtwagens”, zegt hij met een glimlach.
Van chauffeur naar ambassadeur van verkeersveiligheid
Hoewel velen Marc vooral kennen van zijn jaren bij TVM, begon zijn verhaal als vrachtwagenchauffeur en transportondernemer. Net die praktijkervaring vormde later de basis van zijn missie. “Wanneer ik vertelde dat ik vrachtwagenchauffeur was, kreeg ik ooit een keer de reactie: ‘Ah, zo’n doodrijder.’ Dat heeft me diep geraakt.” Die negatieve beeldvorming wilde hij niet zomaar accepteren. Zeker na de vele dodehoekongevallen waarbij chauffeurs vaak automatisch met de vinger werden gewezen. In plaats van zich daarbij neer te leggen, besloot Van Grootel zelf het verschil te maken.
Die overtuiging vertaalde zich eerst naar zijn eigen transportbedrijf Groover International, waar veiligheid absolute prioriteit kreeg. Die inspanningen werden bekroond met twee Truck Safety Awards. Later zette hij zijn expertise ook in binnen Transport en Logistiek Vlaanderen (TLV), waar hij mee aan de basis lag van de cel Veiligheid & Imago.
‘Veilig op Weg’ groeide uit tot een blijvende erfenis
Eén van de projecten waar Marc Van Grootel het meest trots op is, ontstond verrassend eenvoudig. Hij bezocht met zijn vrachtwagen de school van zijn kinderen om leerlingen bewust te maken van de gevarenzones rond een vrachtwagen. Dat initiatief groeide uiteindelijk uit tot Veilig op Weg, een nationaal sensibiliseringsproject dat ondertussen al 25 jaar bestaat, meer dan 200.000 kinderen bereikte en ruim 3.000 scholen bezocht.
Volgens Van Grootel bewijst het project dat sensibilisering werkt. “We zien vandaag dat het aantal dodehoekongevallen met kinderen sterk is gedaald. De uitdaging verschuift nu meer naar oudere fietsers, die vaak nooit dezelfde verkeerseducatie hebben gekregen.”
Voor hem blijft verkeersveiligheid een gedeelde verantwoordelijkheid. Niet alleen de chauffeur, maar ook de infrastructuur, de voertuigen én de andere weggebruikers spelen daarin een cruciale rol.
Met pensioen… maar niet uit de sector
Hoewel Marc Van Grootel officieel met pensioen is, denkt hij er niet aan om de transportwereld volledig los te laten. “De sector zal mij nooit loslaten.” Vandaag zet hij zich onder meer in voor ESPORG (European Safe Parking Organisation), waar hij achter de schermen meewerkt aan een betere en veiligere parkeerinfrastructuur voor vrachtwagenchauffeurs in Europa.
Volgens hem ligt daar nog een enorme uitdaging. Niet alleen zijn er structureel te weinig parkeerplaatsen, ook de voorzieningen laten vaak te wensen over. “Chauffeurs verdienen een veilige plaats om te rusten, met degelijke sanitaire voorzieningen en gezonde maaltijden. Zeker vrouwelijke chauffeurs moeten in alle veiligheid kunnen overnachten.”
Een leven lang bouwen aan respect
Wie het gesprek met Marc Van Grootel beluistert, merkt vooral hoeveel liefde hij nog altijd voelt voor de transportsector. Niet vanuit nostalgie, maar vanuit engagement. Gedurende zijn hele loopbaan stond één doel centraal: meer respect creëren voor de mensen achter het stuur en bijdragen aan een veiligere sector.
Zijn pensioen betekent dan ook geen afscheid, maar het begin van een nieuwe rol. Minder zichtbaar misschien, maar nog altijd even gedreven. Want zoals Marc zelf zegt: “De sector zal mij nooit loslaten.”
