Sommige bedrijven verdwijnen geruisloos als hun zaakvoerder ermee stopt. En dan zijn er andere ondernemingen waarvan het verhaal de tand des tijds en de marktveranderingen doorstaat. Transport Baseil uit Wépion behoort tot die tweede categorie. Dit familiebedrijf, gespecialiseerd in kiptransport, vierde onlangs zijn 80-jarig bestaan én een even onverwachte als voorbeeldige heropstanding, onder impuls van Séverine Baseil en haar man Alfredo Basone.

Het verhaal begint eigenlijk al vóór de officiële oprichting van het bedrijf. Nog vóór de Tweede Wereldoorlog stond een Baseil aan het roer: Léon, de overgrootvader van Séverine. Maar het is zijn zoon Robert die in 1946 het bedrijf echt structureert en één van de allereerste officiële vergunningen voor goederenvervoer in België verkrijgt. Een nummer dat vandaag nog steeds gebruikt wordt.

Decennialang blijft de activiteit trouw aan haar kern: zand, grind en bouwmaterialen vervoeren met kippers. In 1983 vervoegt Raymond Baseil zijn vader. Het materieel evolueert mee. In de jaren ‘90 schaft het bedrijf zijn eerste opleggerkipper aan en doorstaat het diverse crisissen in de sector, zonder ooit zijn DNA te verliezen: nabijheid, professionalisme en klantgerichtheid.

Korte winterslaap

In 2023 gaat Raymond, na meer dan 40 jaar op de baan, met pensioen. Zijn zoon werkte een tijd aan zijn zijde, maar wilde het bedrijf niet overnemen. De activiteiten stoppen. “Voor mij was het idee dat het familiebedrijf zou verdwijnen gewoon onaanvaardbaar”, herinnert Séverine Baseil, dochter van Raymond, zich. Toch lag haar loopbaan vrij ver van de transportwereld: bankwezen, verzekeringen, wagenparkbeheer. Ver genoeg om een overname op papier behoorlijk gewaagd te maken. Maar op een avond in augustus 2025 verandert alles.

“We waren in het buitenland en ik zei aan tafel tegen mijn man: ‘Wat als wij samen de activiteit van mijn vader zouden overnemen?’ Voor ons allebei voelde het meteen als vanzelfsprekend.” Amper terug in België schieten de twee in actie. Séverine schrijft zich in bij het ITLB, slaagt in oktober voor het schriftelijke examen en in november voor het mondelinge. Haar man Alfredo Basone, 20 jaar commercieel directeur bij een Audi-garage, behaalt intussen zijn rijbewijs CE en ruilt kostuum en showroom in voor werkkledij en het stuur van een 44-tonner. Een echte ommezwaai!

Nog één detail moest geregeld worden: Séverines moeder beschikt sinds de jaren ‘90 over de vakbekwaamheid, waardoor de activiteiten konden starten zonder te wachten op de erkenning van Séverine zelf. Op 6 november 2025 gaat Transport Baseil officieel opnieuw de baan op.

Overdracht, niet alleen via het bloed

Die herstart gebeurt met een splinternieuwe Volvo FH 500 pk. Het voertuig werd via leasing op vijf jaar aangekocht, inclusief onderhouds- en herstellingscontract, bij Volvo Trucks Sébastian. Een keuze die ook door Raymond werd goedgekeurd.

“Volvo had altijd een speciale plaats in het hart van mijn vader”, vertelt Séverine. “Toen ik de garage buitenkwam na het tekenen van de bestelbon, gaf ik hem het document en zei ik dat ik zopas de grootste stommiteit van mijn leven had gedaan. Toen hij begreep wat het betekende, zag ik emotie in zijn ogen en zei hij dat het prachtig was. Daarna hielp hij ons nog om de configuratie verder op punt te stellen.”

Tijdens de eerste maanden gaat Raymond mee het terrein op met Alfredo: groeves, werven, klanten. Hij leert hem niet alleen de knepen van het vak, maar ook hoe je met klanten omgaat. “Mijn man, die jarenlang verkopers in de autosector heeft opgeleid, zei me: ‘Als je vader bij mijn team had gesolliciteerd, had ik hem meteen aangenomen.’ Dat fameuze virus van de ‘camionitis’, zoals mijn vader het noemt, lijkt zelfs buiten de bloedbanden overdraagbaar.”

De kracht van een nalatenschap

Een goede vrachtwagen en een goede leermeester zijn belangrijk. Maar de klanten moeten natuurlijk volgen. En ook daar gebeurt opnieuw iets bijzonders. “Toen we de vroegere klanten van mijn vader over de herstart vertelden, kwamen ze meteen terug”, zegt Séverine tevreden. Het bewijs dat Raymond duurzame sporen had nagelaten.

Vandaag blijft de activiteit geconcentreerd rond het vervoer van bulkmaterialen: afhalingen in groeves, leveringen bij handelaars in bouwmaterialen of op werven. Het werk gebeurt hoofdzakelijk in België, met af en toe een rit naar Luxemburg. Eén vrachtwagen, één chauffeur die elke avond thuis is. Séverine blijft intussen haar eigen job combineren met het administratieve beheer van het bedrijf, waarvan zij en Alfredo elk de helft van de aandelen bezitten.

De ambities blijven bewust bescheiden, in lijn met de filosofie die Raymond en zijn vader doorgaven. “Mijn vader zei altijd dat het beter is klein te blijven. Maar Alfredo en ik willen toch altijd verder vooruit. Dus we zullen wel zien…” En een vijfde generatie? De drie kinderen van het koppel studeren rechten, economie en de jongste zit nog in het middelbaar. “Zeg nooit nooit”, besluit Séverine Baseil. En zij weet waarover ze spreekt.

De kompaan van het eerste uur

Een International-vrachtwagen uit de jaren ‘60, die in onderdelen uit Chicago kwam en in Antwerpen werd geassembleerd, symboliseert het pionierstijdperk waarin Transport Baseil actief was. Het voertuig met verticale uitlaat prijkt nog altijd op de maatschappelijke zetel van het bedrijf en wordt momenteel gerestaureerd door Raymond, de vader van Séverine, intussen met pensioen. Met dezelfde passie waarmee hij 40 jaar lang zijn materieel verzorgde.