Het zoveelste licht aan het einde van de tunnel

De Belgische economie recht de rug. In vergelijking met onze buurlanden gaan we beter om met de huidige laagconjunctuur, met het risico dat we minder snel zullen opveren van zodra er een nieuw economische cyclus begint. Zo is het eigenlijk al jaren. Ondertussen hopen de ondernemingen dat de relatief gunstige voorspellingen voor het einde van het jaar daadwerkelijk vorm beginnen krijgen. In onze havens en luchthavens zien we de eerste positieve signalen van herstel, maar het blijft broos. Het einde van de tunnel zal voor de zomer nog niet in zicht zijn.

Wat echter zonder twijfel zeer broos zal blijven, is het politieke en institutionele landschap in België na de verkiezingen van 9 juni. Op het moment dat u deze bijdrage leest, zullen de potentiële politieke meerderheden in alle delen van het land vastliggen, wat echter totaal niet betekent dat de verschillende regeringen snel aan de slag kunnen gaan. Op het vlak van de mobiliteit moet er snel gehandeld worden, maar een zevende staatshervorming zou roet in het eten kunnen gooien, waardoor het economische herstel vertraging zou kunnen oplopen.

En laat ons ook het Europese luik niet uit het oog verliezen. De meeste beslissingen die qua mobiliteit in België worden genomen, zijn het gevolg van Europese richtlijnen en verordeningen. Ook op dit vlak staat er meer op het spel dan dat we gewoon zijn: als de extreme partijen nog groter worden, zal Europa als begrip vroeg of laat in vraag worden gesteld. De globale uitdagingen (zoals het koolstofvrij maken van de mobiliteit) vereisen nochtans een samenhangende en gecoördineerde aanpak. Als dit niet gebeurt, kan het zomaar zijn dat de oneerlijke concurrentie verergert. Dit zou niet alleen het geval zijn onder transportondernemingen, maar ook onder de constructeurs in de verschillende continenten. Let op mijn woorden …

Claude Yvens,
Hoofdredacteur.