Hoe het hoofd koel houden?

Hij werd geboren op 9 juni 1934, is een typisch cartoonfiguurtje en verscheen voor het eerst in de reeks ‘Silly Symphonies’ (letterlijk: ‘Dwaze symfonieën’). Driftig, knorrig en onuitstaanbaar misschien, maar Donald Duck wist toch uit te groeien tot een geliefd personage. Of Donald T., al even driftig en karikaturaal maar wat jonger, ooit met dezelfde sympathie herdacht zal worden, valt te betwijfelen. Want hoewel Disney’s beroemdste eend een uitvergrote spiegel is van onze kleine kantjes, zit er in hem toch geen greintje boosaardigheid. En dat kunnen we van de nieuwe PotUS niet zeggen. In 100 dagen slaagde hij erin om het hele wereldtoneel te herschikken met een lawine aan (slechte) buzz.

Misschien komt Europa hier ooit sterker uit, maar dat zal tijd vergen. Intussen betekent het alweer een extra rem op het economisch herstel — en dus een langere weg uit de tunnel voor bedrijven, vervoerders en iedereen die hen van transportmiddelen voorziet.

Economen zijn het onderling oneens. We willen ons graag geruststellen door te luisteren naar wie de mislukking van Trumps beleid voorspelt, maar we kunnen ook niet anders dan luisteren naar het muziekje van zij die de genialiteit van zijn tactiek niet uitsluiten, als ware die vergelijkbaar met die van een schaker die zijn tegenstander altijd drie zetten voor is.

In afwachting van wat we toch niet kunnen beïnvloeden, nemen we genoegen met weinig: economische cijfers die in het eerste kwartaal net iets beter waren dan verwacht, degelijke verkeersvolumes in onze havens en luchthavens, een ondernemersvertrouwen dat standhoudt…

Hoe dan ook: de volgende schok staat al om de hoek. Doen alsof die niet zal komen, heeft geen zin. Alleen het moment en de intensiteit zijn onzeker. En dus leef ik mee met al die ondernemers die tegelijk hun veerkracht moeten aanscherpen én hun weg naar koolstofneutraliteit moeten voortzetten (of aanvatten). Want Donald of geen Donald: er is geen planeet B.

Claude Yvens,
Hoofdredacteur.