Een grote bel waterstof
Voor één keer wijd ik dit editoriaal niet aan een economische tendens of een politiek probleem, maar wel aan transportmaterieel. Sinds een tiental jaar houdt de jacht op de CO2-emissie de transportbedrijven bezig. Volgens sommigen nog niet genoeg. Dat zijn degenen die denken dat het volstaat om te beslissen om de goederen voortaan op de trein te laden om onze planeet te redden. Tot voor kort waren de enige oplossingen die de constructeurs aan hun klanten boden om de CO2-uitstoot te verlagen dieselmotoren met een beperkt verbruik. Een percentje hier, twee percentjes daar… in ieder geval was de vooruitgang niet snel genoeg om de doelstelling van de klimaatconferentie in Parijs te halen. In 2019 zijn er in Europa twee kampen: de voorstanders van aardgas en degenen die in elektriciteit geloven. De eerste stellen vandaag een technische oplossing voor bedoeld voor middellange en lange afstanden, de tweede groep belooft een groene toekomst voor de steden.
“Wie wordt de eerste Europese constructeur om zich te wagen op het pad van waterstof? De komende jaren worden in elk geval boeiend!”
Geen enkele constructeur heeft over de middelen en bronnen kunnen beschikken om alle alternatieven te ontwikkelen, maar ze zijn er allemaal van overtuigd dat het uiteindelijk waterstof zal zijn dat ieders goedkeuring zal wegdragen. We kunnen begrijpen dat binnen Traton, Scania de kaart van gas uitspeelt en MAN die van elektriciteit of dat Volvo Trucks en Renault Trucks niet al hun recepten voor alternatieve aandrijving delen. In afwachting heeft een wereldgroep als Daimler strikt genomen geen enkele alternatieve aandrijving in Europa voor de korte of middellange afstand voor klanten die circa 800 km per dag afleggen. Vandaar dat de verstoring van het landschap door nieuwe concurrenten zoals Hyundai (in Zwitserland) of Nikola (in Europa vanaf 2023 als de beloften waargemaakt worden) een goede zaak is: het zal de zeven Europese constructeurs dwingen om al snel de kaarten op tafel te leggen. Ik zou erg verwonderd zijn mocht er op de volgende IAA vakbeurs geen grote aankondiging komt van één van de ‘zeven’ op het gebied van waterstof. Wordt het DAF (Paccar werkt samen met Toyota op dat gebied in de Verenigde Staten), Iveco (het moederhuis heeft een complete aandrijflijn ontwikkeld, die voorgesteld werd op de IAA 2018) of een andere constructeur? Op het vlak van imago zou dit dossier een ‘first mover advantage’ kunnen opleveren (het voordeel voor de eerste die reageert). De jaren die voor ons liggen worden boeiend! Claude Yvens, Hoofdredacteur.
